|
23 augustus 2010 |
vorige volgende
Het
laatste nieuws over kattenaids.
Het
virus:
Net
als mensenaids behoort het kattenaids-virus tot de lentivirussen. Hoewel er veel
overeenkomsten zijn, zijn de virussen soortspecifiek en er is geen gevaar voor
besmetting voor mensen die in contact komen met kattenaids-virus (FIV, Feline
Immunodeficiency Virus)
Hoe
wordt een besmetting overgebracht?
FIV-infectie
komt het meest voor bij niet gecastreerde, buitenkaters omdat de meest
voorkomende manier van overbrenging gebeurt door bijten. Veel virus wordt
gevonden in het speeksel van geïnfecteerde katten en een enkele beet is
voldoende voor het overbrengen van de infectie.
Andere
wijzen van overbrengen zijn minder algemeen, zoals gemeenschappelijke
voederbakken, elkaar likken, het besmetten van kittens door de moeder door
middel van melk of via de placenta.
Seksuele
overdracht lijkt niet waarschijnlijk.
Of
bloedzuigende insecten, zoals vlooien een rol spelen is niet bekend.
Het
verloop van de ziekte.
Het
verloop van de ziekte in de kat lijkt erg op die van de mens. De eerste infectie
veroorzaakt een mild verlopende ziekte met wat koorts en lymfkliervergroting,
vaak valt dit niet eens op.
Daarna
volgt een langdurige periode zonder ziekteverschijnselen, vaak duurt deze
periode een aantal jaren. Gedurende deze periode gaat het afweerapparaat
geleidelijk achteruit. Daarop volgt dan AIDS.
De
ziekteverschijnselen.
De
ziekteverschijnselen zijn buitengewoon variabel en niet kenmerkend voor een
FIV-infectie.In veel gevallen vertoont de kat vage klachten zoals
gewichtsverlies en gebrek aan eetlust.
De
ziekteverschijnselen kunnen worden veroorzaakt door het virus en/of de
immunodepressie.
Ziekteverschijnselen veroorzaakt door het virus:
| Lymfklieren | vergroting (50%) |
| Bloed | bloedarmoede, verlaging van het aantal witte bloedcellen |
| en bloedplaatjes | |
| Algemeen | koortsgezwellen |
| Darmen | diarree |
| Ogen | ontstoken iris |
| Zenuwstelsel | dementie, krampen en ataxie |
| Nier | nierfalen, ontsteking nierbekken |
Ziekteverschijnselen
veroorzaakt door de immunodepressie;
| Algemeen | koorts (30%) en gewichtsverlies (65%) |
| Mond | chronische tandvleesontsteking (50%) |
| Ogen | bindvliesontsteking, hoornvliesontsteking en irisontsteking |
| Luchtwegen | niesziekte |
| Maagdarm | diarree (25%) |
| Bloed | bloedarmoede veroorzaakt hemobartonella (10%) |
| Zenuwstelsel | hersenvliesontsteking, hersenontsteking |
| Nieren | nierfalen, nierbekkenontsteking |
| Blaas | blaasontsteking |
| Huid | huidontsteking, abcessen, oorontsteking en kaalheid |
Diagnose
en testen.
De
standaardtest bepaalt afweerstoffen tegen het FIV-virus.
Wat
betekent een positieve uitslag?
Omdat
het virus moeilijk aan te tonen is, wordt de diagnose gebaseerd op het aantonen
van antilichamen in het bloed. In contrast met leukemie waar je het virus
makkelijk kunt aantonen. Er is een goed verband tussen antilichamen en
virusisolatie hoewel zowel vals-positieve als vals-negatieve uitslagen
voorkomen. In de literatuur worden tot 30% vals-positieve uitslagen vermeldt,
als gevolg van niet-specifieke kruisreacties of foute interpretaties. Positieve
resultaten moeten bevestigd worden door andere testmethoden met name IFA en
Western-Blot. Deze testen zijn minder gevoelig maar meer specifiek. Na infectie
worden katten positief na 6 weken, het is dus belangrijk om te hertesten na 6
weken. Tijdens de terminale fase van de ziekte worden katten ook vaak negatief.
Kittens die geboren worden van besmette moeders leveren wat problemen op. Direct
na de geboorte kan er toch overdracht van het virus plaats vinden, meestal door
de melk. Antilichamen die de kittens via de melk binnen krijgen verdwijnen na
ongeveer 10 weken uit de kittens. De kittens moeten dus voor deze tijd
weggehaald worden bij de moeder. Deze kittens kunnen nog wel een latente
infectie hebben, die niet wordt aangetoond in antilichamen maar later wel tot
ziekte kan leiden.
Drs.
J.W.
van Dijk
Dierenarts