|
23 augustus 2010 |
(geschreven door Cori Verhoef)
Op Oudejaarsavond rond half negen wordt ik gebeld door Agnes. Een kennis van haar heeft nogal verontrust gebeld. Deze kennis heeft een 10 maanden oud Brits Korthaar poesje en deze heeft naar grote waarschijnlijkheid een elastiekje opgegeten. “WAAAAAAT !!!!!!!!!!”, vraag ik zeer geschrokken. Een ieder weet dat katten en elastiekjes een dodelijke combinatie vormen. Of althans ik dacht dat een ieder die katten heeft dat wist, niet dus……. Dit arme poesje mocht altijd met elastiekjes spelen, “ want daar was ze zo zoet mee……”. 5 dagen geleden had deze kennis het poesje weer met elastiekjes zien spelen en na het spelen was het elastiekje verdwenen!!!!!!!! Direct de dierenarts gebeld, maar deze zei dat ze maar even af moest wachten en dat het er wel vanzelf uit zou komen!!!!!!!!!! Goed na drie dagen nog geen elastiekje, dus toch maar gegaan!! Dierenarts heeft röntgenfoto gemaakt en volgens hem/haar was er niets te zien – logisch, een elastiekje is niet te zien op een röntgenfoto! Poesje heeft veel klisma’s gehad, het arme beest werd weer opgehaald onder de str….. MAAR, geen elastiek. Volgens de dierenarts kon dit geen kwaad en de eigenaresse kreeg een laxeermiddel mee, dan zou het elastiek er vanzelf wel uitkomen! Na vijf dagen, inmiddels Oudejaarsavond werd de eigenaresse dus toch wel wat ongerust en heeft Agnes gebeld.
Maar gelukkig was Agnes het met mij eens en zij vroeg mij of ik een dierenarts kende die ik op dit uur nog kon bellen. Ja zeker, ik heb een dierenarts die je elk uur van de dag en de nacht kunt bellen. Ik hem gebeld. En ja hoor, niets van waar, elastiek komt er NOOIT vanzelf uit. Het rolt zich op, beschadigd de darmwand, snijdt erin en op een gegeven moment snijdt het door de darmwand heen en poesje dood. Hij vroeg hoe oud het poesje was en hoe lang geleden het vermoedelijk het elastiek had opgegeten. Na mijn antwoord, 10 maanden en 5 dagen, was zijn antwoord, dit is een erg sterk poesje, dit had al dood moeten zijn. Het poesje kon Nieuwjaarsochtend komen voor een operatie, en maar hopen dat het de nacht door zou komen.
Agnes heeft diverse malen met de kennis moeten bellen, omdat deze toch twijfelde, want haar eigen dierenarts zei toch dat het allemaal wel goed kwam. Gelukkig heeft Agnes haar kunnen overtuigen en is het arme poesje Nieuwjaarsochtend naar mijn dierenarts gebracht. Het was een hele moeilijke en zware operatie. Het was ‘gelukkig’ een breed elastiek, waardoor het minder snel sneedt, het zat bij de uitgang van de maag, al wat vastgegroeid, aan het begin van de dunne darm – ook vastgegroeid – en vast aan de pancreas (alvleesklier). Het poesje had het niet gered als het niet was geopereerd. Overigens was de eigenaresse nog steeds niet overtuigd van de noodzaak van de operatie en heeft de dierenarts haar het elastiek laten zien en uitgelegd waar het zat, hoe het vastzat en wat de gevolgen waren geweest zonder operatie.
Blijkbaar nog steeds niet doordrongen van het gevaar waarin het poesje zich had bevonden belde de kennis Agnes op en haar 2 commentaren waren, wat een dure dierenarts en hij zal dat elastiek er toch niet zelf in hebben gedaan………… Wel mensen, hier wordt ik altijd erg verdrietig van en krijg ik een heel naar gevoel over me. Zulke mensen hebben huisdieren, maar weten er niet voor te zorgen, eigenlijk zou een ieder eerst een ‘diervaardigheids-cursus’ moeten volgen en een proeve van liefde voor huisdieren. Maar ja, dat wordt wel heel moeilijk!
Overigens had ze het poesje, om bij te komen (lekker makkelijk, komt de boel niet onder het bloed) in de badkamer gezet!!!!!!! Goed, Agnes heeft haar dus duidelijk gemaakt dat dat niet de beste plaats is voor een bijkomende patiënt. Warmte en toezicht zijn een vereiste en een koude badkamervloer is dus in ieder geval geen goed begin.
Het laatste nieuws is dat het heel goed met het poesje gaat en dat geeft ons, de dierenarts, die op Nieuwjaarsdag zijn eerste goede daad van het jaar verrichte, Agnes en mij een heel goed gevoel!
DUS mensen zorg dat er NOOOOOOIT elastiekjes slingeren zodat de poes er mee kan spelen, dit betekent een onherroepelijke dood!!!!
En laat een poes die uit een narcose komt niet alleen, en houdt haar/hem warm, niet koken, zoals met een electrisch kussentje op de verwarming, maar zorg dat ze wel lekker warm zijn of de omgeving. Want een poes (en alle andere dieren) gaan bewegen om de narcose uit het lijf te krijgen. Hoe sneller dat is gebeurd des te beter. Dus als de poes gaat lopen, houdt haar in de gaten, zet desnoods de verwarming in de kamer waar u bent met de patiënt wat hoger, zodat het een lekker warm temperatuurtje is. Geef ook uw poes om de paar uur, een klein beetje water met een spuitje, zolang er niet zelf wordt gedronken. Voorzichtig laat de poes zich niet verslikken of stikken.
Cori
Verhoef